20 kwietnia w naszej szkole odbył się uroczysty apel upamiętniający 83. rocznicę wybuchu powstania w getcie warszawskim. Choć symboliczna data przypada na 19 kwietnia, nasza społeczność szkolna zebrała się dzień później, aby wspólnie oddać hołd bohaterom, którzy w 1943 roku podjęli heroiczną walkę o ludzką godność.
Uroczystość rozpoczęła się zgodnie z ceremoniałem szkolnym – wprowadzeniem sztandaru oraz wspólnym odśpiewaniem hymnu państwowego. Oficjalną część poprowadzili Julia i Dawid, którzy wprowadzili zgromadzonych w historyczny kontekst tragicznych wydarzeń z czasów II wojny światowej. Centralnym punktem apelu były przejmujące recytacje uczniów, którzy przybliżyli nam życie w getcie poprzez fragmenty autentycznych dzienników i wspomnień. Marysia, Ania i Maja wcieliły się w role młodych świadków historii – Dawida Sierakowiaka, Mary Berg oraz bezimiennych dzieci z Archiwum Ringelbluma. Opowieści o wszechobecnym głodzie, strachu i tęsknocie za „zwykłym światem” poruszyły wszystkich obecnych. Szczególnym momentem było przypomnienie postaci Janusza Korczaka i jego ostatniego marszu z dziećmi do obozu zagłady, co zostało podkreślone wzruszającą piosenką. Podczas gdy na ekranie prezentowano film „Nie było żadnej nadziei”, delegacja uczniów złożyła pod tablicą upamiętniającą symboliczne żonkile oraz zapalone znicze. Żonkil – symbol pamięci i szacunku – towarzyszył nam przez całe spotkanie, przypominając o Marku Edelmanie, jednym z przywódców powstania, który co roku w rocznicę zrywu składał bukiet tych żółtych kwiatów pod Pomnikiem Bohaterów Getta. Oprawa muzyczna dodała uroczystości głębi. Usłyszeliśmy utwór „Dziś idę walczyć, mamo” w wykonaniu Dagmary, a pan Marcin uświetnił apel poruszającą grą na skrzypcach. Recytacje utworów Czesława Miłosza i Władysława Szlengla przypomniały o tragicznej izolacji walczących, a słowa Marka Edelmana, wypowiedziane przez Tosię, wybrzmiały jako najważniejsze przesłanie: „Walczyliśmy, aby pokazać światu, że człowiek nie jest tylko ofiarą. Walczyliśmy, aby zachować godność wbrew śmierci”. Apel zakończył się minutą ciszy oraz przemówieniem Pana Dyrektora, który podkreślił, że pamięć o powstaniu w getcie jest naszym wspólnym obowiązkiem, uczącym nas odwagi, solidarności i szacunku dla drugiego człowieka.
Dziękujemy wszystkim uczniom i nauczycielom zaangażowanym w przygotowanie tej ważnej lekcji historii.
Emilia Białas




















































